BEWEGENEVENTSSamen sporten

Mijn ervaring met de Caveman Run 2017

Geschreven door Maikel Bergsma 25 juli 2017 0 reacties

Mijn ervaring met de Caveman Run 2017

Op 24 juni 2017 ging het gebeuren, mijn allereerste obstacle run werd een feit. In aanloop naar de run had ik veel twijfels of mijn knie het aan zou kunnen. 2 jaar geleden werd ik geopereerd aan een gescheurde meniscus. Door mijn koppigheid en fanatisme in het sporten, heeft mijn knie zich helaas nooit helemaal kunnen herstellen. Lekker een lang stuk rennen, zit er dan ook voor mij helaas niet meer in. Zo leer je op de harde manier je lichaam kennen, en geloof me, ik pak het tegenwoordig iets anders aan. Wanneer het lichaam vraagt om rust, moet je het die rust ook gunnen.

Ik had die week bewust mijn benen niet getraind en zelfs nog een afspraak bij de fysiotherapeut ingepland om niks te riskeren. Al met al had ik dus goede voorzorgmaatregelen getroffen. Achteraf gezien had ik het zwaar overschat. Ik liep dan wel maar de 6 km.. Niet om minderwaardig te doen, maar voor mij persoonlijk stelde de afstand van 6 km niet heel veel voor. Daarnaast moest er bij de obstakels vaak worden gewacht, omdat het erg druk was, waardoor de hartslag weer daalde en je redelijk snel weer was hersteld van vorige inspanningen. Toch heb ik een positief gevoel overgehouden aan deze dag,  mede dankzij de toppers die het samen met ons aandurfden mee te lopen. Ook omdat mijn knie niet vervelend heeft gedaan en natuurlijk de gezelligheid dat zo’n dag met zich meebrengt. Na afloop hebben we met volle teugen mogen genieten van een (paar) Desporado(’s) en een heerlijk hapje eten. De eiwitten moesten uiteraard ook weer aangevuld worden!

De modder was tot 2 dagen na het evenement nog te vinden op plaatsen waar je het normaal gesproken niet zou verwachten. Mijn oren, neusgaten, ogen en kleding kregen de volle laag! Ik kon er wel om lachen natuurlijk, zo ijdel ben ik gelukkig niet.



We durven te wedden dat je dit ook leuk vindt

REN MET TEN!FACEBOOKINSTAGRAM